कॉलेज

कॉलेज
Syllybus जरा जास्तच आहे
दर वर्षी वाटतो...
Chapters पाहून Passing चा
Problem मनात दाटतो...

तरी lectures चालू राहतात
डोक्यात काही घुसत नहीं....
चित्र-विचित्र figures शिवाय
Board वर काहीच दिसत नाही....

तितक्यात कुठून तरी Function ची
Date जवळ येते...
Sem मधले काही दिवस
नकळत चोरून नेते...

नंतर lecturers Extra घेउन
भरभरा शिकवत राहतात...
Problems Example Theory सांगून
Syllybus लवकर संपवू पाहतात...

पुन्हा हात चालू लागतात...
मन चालत नाही....
सरांशिवाय वर्गामध्ये
कुणीच बोलत नाही...

Lectures संपून Submission चा
सुरु होतो पुन्हा खेळ..
journal Complete करण्यामध्ये
फार फार जातो वेळ...

चक्क डोळ्यांसमोर Syllybus
चुटकी सरशी sampun जातो..
'PL's मध्ये वाचून सुद्धा
Paper काबर सो...सो..च जातो?????

काँलेज

काँलेज म्हणजे तरुणाइचं
गाव असत...
प्रत्येक तरुणांच्या मनात
कोरलेलं एक नाव असत...

हेच गाव कधीतरी
जाग होत..
आठवणीँच्या हिदोँळ्यावर
झेपु पाहत..

काँलेजच्या कट्यावरुन रोज
हिरवळ जायची..
ती पाहण्यासाठी पोरांची
चंगळ मग उडायची..

लायब्ररीमध्ये अभ्यास करायची
फक्त एक ट्रीक होती..
शांततेत नजर मिळवीण्याची ती
एक टेकनीक होती..

Phy. चे सर शिकवायचे
Law न्युटनचे..
इकडे मुलांचे
खेळ.., फुल्ली गोट्यांचे...!

केमिट्रीच्या प्राकटीकलला
मुलीँचाच Basis...
कोण करतय मग
Qualitative analesis...!

I.T शिकवायला एक
मिस होती..
सर म्हणायचे आमच्या
काँलेजमध्ये तीच एक पिस होती..

ENG. च्या मँडमची होती
वेगळीच अदा..
आणि PHY. शिक्षक तीच्या
भुगोलावर फिदा...

वर्गात असली 40 कार्टी
तरी हजेरी 80 ची लागयची..
मित्रांची मित्रता यातुनच
तर दिसुन यायची..!

EXAM hall l ची सेटिँग
आम्हीच करायचो..
त्यातुनच तर मार्काँची,
बेरीज आम्ही करायचो...

काँलेच्या आठवणिँना
शब्द अपुरे पडतात..
पण त्याच आठवणीँनी
आता.., डोळे मात्र पाणवतात...!