त्याला मी म्हणतो काळोख!!!!

तुम्ही सुर्य नसला की
त्याला म्हणता काळोख

रात्रीवरच्या उजेडाच्या ग्रहणाला
त्याला म्हणता काळोख

चंद्र तार्‍यांवीन असतो तो
त्याला म्हणता काळोख

बंद पापण्यांआड स्वनंउशी देतो
त्याला म्हणता काळोख

कवितेसाठी सर्रास प्रतिमा देतो
त्याला म्हणता काळोख

मग प्रश्न उरतो,

आंधळ्या डोळ्यांमागचा तो
कोणता असतो काळोख??????

निर्विवाद खरा
उजेडाला हरविणारा
उजेडातही जाणवणारा
रविराजाला लाजवणारा

त्याला मी म्हणतो काळोख!!!!

अन आता तुम्ही?????????

मी आणि अंधार……….

एकदा मी अंधाराला म्हणालो
तु असा कसा
आणि तुझे अस्तित्व काय
तु सर्वाचा नावडता
मग तु असण्याचं कारणच काय

यावर अंधार उत्तरला,
मीच आहे आंधळ्याची काठी
मीच आहे आंधळ्याचे जग
मीच आहे रात्रीची सोबत
मीच आहे काजव्यांची रग

हो मीच तो,
जो प्रकाशाने साथ
सोडल्यावर धावुन येतो
जो दिवसासुध्दा सावलीरुपाने
तुझ्याबरोबर असतो

मीच आहे जो
वर्षानुवर्षे जुनाट मंदीरात
देवमुर्तीला साथ देतो
मीच आहे जो
तुम्हाला उजेडाचे
महत्त्व पटवुन देतो

असा आहे मी
नसुन असणारा
आणि असुन न दिसणारा……….